Mont Cervin

💡 Guides described winter on Mont Cervin with a shrug: beautiful, dangerous, and never impressed by bravado.

راهنماها زمستان مونت سروین را با بی‌تفاوتی توصیف می‌کردند: زیبا، خطرناک، و هرگز تحت تأثیر لاف‌زنی قرار نمی‌گرفت.

💡 From the valley, Mont Cervin looks close enough to touch, a tempting illusion corrected by tired calves.

از دره، کوه سروین آنقدر نزدیک به نظر می‌رسد که می‌توان آن را لمس کرد، توهمی وسوسه‌انگیز که با خستگی گوساله‌ها اصلاح می‌شود.

💡 We followed the Théodule path for some time, but quitted it when it bore away to the east, and kept straight on until we struck the moraine of the Mont Cervin glacier.

مدتی در مسیر تئودول حرکت کردیم، اما وقتی به سمت شرق منحرف شد، آن را رها کردیم و مستقیم به راهمان ادامه دادیم تا به یخرفت یخچال مونت سروین رسیدیم.

💡 Clouds unraveled from Mont Cervin at sunset, a purple silhouette that tourists insisted became chocolate afterward.

هنگام غروب آفتاب، ابرها از کوه مونت سروین کنار رفتند، سایه‌نمایی بنفش که گردشگران اصرار داشتند بعداً به شکلاتی تبدیل شد.