Middle Persian

💡 Greek, Aramaic, Latin, Parthian, Middle Persian and Hebrew — all of these languages were used concurrently throughout the society, according to inscriptions and graffiti uncovered by archaeologists.

بر اساس کتیبه‌ها و دیوارنوشته‌های کشف‌شده توسط باستان‌شناسان، یونانی، آرامی، لاتین، پارتی، فارسی میانه و عبری - همه این زبان‌ها به‌طور همزمان در سراسر جامعه مورد استفاده قرار می‌گرفتند.

💡 Under the Arsacids the Old Persian passed into Middle Persian, which at a later time was known by the name of the Parthians, the tribe at that time supreme in Persia.

در زمان اشکانیان، فارسی باستان به فارسی میانه تبدیل شد که بعدها با نام پارتیان، قبیله‌ی حاکم در آن زمان در ایران، شناخته می‌شد.

💡 In the west this older Middle Persian grew up out of the Old Persian, in the east out of the Old Bactrian.

در غرب، این فارسی میانه کهن‌تر از فارسی باستان و در شرق از باختری باستان نشأت گرفته است.

💡 In Middle Persian, Zoroastrian texts preserve theology, law, and administrative pragmatism written for empires.

متون زرتشتی در فارسی میانه، الهیات، حقوق و عمل‌گرایی اداری را که برای امپراتوری‌ها نوشته شده بود، حفظ کرده‌اند.

💡 Coins stamped with Middle Persian scripts traveled widely, quietly unifying markets.

سکه‌های منقوش به خط فارسی میانه به طور گسترده در گردش بودند و بی‌سروصدا بازارها را متحد می‌کردند.

💡 Students of Middle Persian learn Pahlavi puzzles, where letters hide multiple sounds coyly.

دانش‌آموزان فارسی میانه معماهای پهلوی را یاد می‌گیرند، که در آن حروف به طرز ماهرانه‌ای صداهای متعدد را پنهان می‌کنند.