Meung

💡 The early part, which belongs to William of Lorris, is remarkable for its gracious Jean de Meung. and fanciful descriptions.

بخش اولیه، که متعلق به ویلیام لوریس است، به خاطر ژان دو مونگِ مهربان و توصیفات خیال‌انگیزش قابل توجه است.

💡 We stopped in Meung for pastries, finding a square where bicycles, gossip, and church bells synchronized charmingly.

ما در میونگ برای خرید شیرینی توقف کردیم و میدانی پیدا کردیم که در آن صدای دوچرخه‌ها، شایعات و ناقوس‌های کلیسا به طرز جذابی با هم هماهنگ شده بودند.

💡 Evening light in Meung made even road signs photogenic, which felt unfair but welcome.

نور عصرگاهی در میونگ حتی تابلوهای جاده‌ای را هم جذاب کرده بود، که ناعادلانه اما خوشایند به نظر می‌رسید.

💡 Forty years after Lorris’s death, Jean de Meung completed it in an entirely different spirit.

چهل سال پس از مرگ لوریس، ژان دِ مونگ آن را با روحیه‌ای کاملاً متفاوت تکمیل کرد.