Meir, Golda

💡 For the first time during her conversation with Meir, Golda dropped her eyes and mechanically began to pluck the high grass growing around her.

برای اولین بار در طول مکالمه‌اش با مایر، گلدا نگاهش را پایین انداخت و به طور مکانیکی شروع به کندن علف‌های بلندی کرد که در اطرافش روییده بودند.

💡 Biographies portray Meir, Golda as pragmatic and unglamorous, a leader who preferred blunt sentences to diplomatic lace.

زندگینامه‌ها، مایر و گلدا را به عنوان رهبری عمل‌گرا و بی‌تکلف به تصویر می‌کشند که جملات رک و صریح را به لحن و بیان دیپلماتیک ترجیح می‌داد.

💡 In 1973, Meir, Golda addressed a nation in crisis, her steady cadence concealing doubt while decisions unfolded behind guarded doors.

در سال ۱۹۷۳، مایر، گلدا برای ملتی در بحران سخنرانی کرد، و لحن ثابت او تردید را پنهان می‌کرد، در حالی که تصمیمات پشت درهای بسته گرفته می‌شدند.

💡 Students debated Meir, Golda during seminar, separating hagiography from critique and weighing tradeoffs visible only in hindsight.

دانشجویان در طول سمینار درباره مایر و گلدا بحث می‌کردند، و شرح حال‌نویسی را از نقد جدا می‌کردند و بده‌بستان‌هایی را که فقط در نگاه به گذشته قابل مشاهده بود، می‌سنجیدند.