McCarthyism

💡 Redford’s main tasks are to look just as fabulous as Streisand, gaze upon her adoringly, and make sure his character stays likable despite his McCarthyism.

وظایف اصلی ردفورد این است که به اندازه استرایسند فوق‌العاده به نظر برسد، با عشق به او خیره شود و مطمئن شود که شخصیتش با وجود مک‌کارتیسمش، دوست‌داشتنی باقی بماند.

💡 In the 1950s, the rise of McCarthyism saw it used to accuse suspected communists of plotting against America, resulting in the Hollywood blacklists.

در دهه ۱۹۵۰، با ظهور مک‌کارتیسم، کمونیست‌های مظنون به توطئه علیه آمریکا متهم شدند که منجر به فهرست‌های سیاه هالیوود شد.

💡 Contemporary debates echo McCarthyism whenever suspicion becomes spectacle, and due process quietly surrenders to slogans promising impossible security.

هر زمان که سوءظن به نمایش گذاشته می‌شود و روند قانونی بی‌سروصدا تسلیم شعارهایی می‌شود که نوید امنیت غیرممکن را می‌دهند، بحث‌های معاصر یادآور مک‌کارتیسم است.

💡 The museum’s exhibit on McCarthyism traced loyalty oaths, blacklists, and whisper networks, asking visitors to consider fear’s corrosive effect on institutions.

نمایشگاه موزه در مورد مک‌کارتیسم، سوگندهای وفاداری، لیست‌های سیاه و شبکه‌های زمزمه را دنبال می‌کرد و از بازدیدکنندگان می‌خواست تا تأثیر مخرب ترس بر نهادها را در نظر بگیرند.

💡 The Committee for the First Amendment was originally spearheaded by the Oscar winner's father, actor Henry Fonda, to fight McCarthyism.

کمیته اصلاحیه اول قانون اساسی در ابتدا توسط پدر برنده اسکار، هنری فوندا، بازیگر، برای مبارزه با مک‌کارتیسم رهبری می‌شد.

💡 Historians remind students that McCarthyism thrived where incentives rewarded accusations, making courage and procedural safeguards essential civic infrastructure.

مورخان به دانشجویان یادآوری می‌کنند که مک‌کارتیسم در جایی رونق گرفت که انگیزه‌ها بر اتهامات پاداش می‌دادند، و شجاعت و ضمانت‌های رویه‌ای را به زیرساخت‌های مدنی ضروری تبدیل کردند.