Mazu

💡 “People used to think the Mazu faith was for old people from the countryside. Look around here — it doesn’t seem like that.”

«مردم قبلاً فکر می‌کردند که مذهب مازو مخصوص افراد مسن روستایی است. به اطراف نگاه کنید - اینطور به نظر نمی‌رسد.»

💡 Sailors swapping stories credited Mazu and sturdy hulls equally, equal parts faith and carpentry.

دریانوردانی که داستان‌هایشان را با هم رد و بدل می‌کردند، مازو و بدنه‌های محکم کشتی‌ها را به یک اندازه، ایمان و نجاری را به یک اندازه مهم می‌دانستند.

💡 Taiwan’s two biggest pilgrimages for Mazu — named Baishatun and Dajia after the temples that pilgrims set out from every year — recently have been drawing record numbers of participants.

دو بزرگترین زیارتگاه‌های مازو در تایوان - که بایشاتون و داجیا نام دارند و برگرفته از معابدی هستند که زائران هر ساله از آنجا عازم می‌شوند - اخیراً تعداد بی‌سابقه‌ای از شرکت‌کنندگان را به خود جذب کرده‌اند.

💡 Mazu, sometimes known as the Goddess of the Sea, is the most widely venerated of dozens of folk deities that many people in Taiwan turn to for solace, guidance and good fortune.

مازو، که گاهی اوقات به عنوان الهه دریا شناخته می‌شود، از میان ده‌ها خدای قومی که بسیاری از مردم تایوان برای آرامش، راهنمایی و خوشبختی به آنها مراجعه می‌کنند، بیشترین احترام را دارد.

💡 Fisher families honor Mazu with incense and lanterns, asking safe passage before boats weave out into a dawn patterned with nets and gulls.

خانواده‌های ماهیگیر با عود و فانوس به مازو ادای احترام می‌کنند و پیش از آنکه قایق‌ها در سپیده‌دمی که با تور و مرغ دریایی طرح‌ریزی شده، به راه خود ادامه دهند، درخواست عبور امن می‌کنند.

💡 The temple festival for Mazu filled alleys with drums, lion dances, and grandmothers who know every verse by heart.

جشنواره معبد مازو کوچه‌ها را پر از طبل، رقص شیر و مادربزرگ‌هایی کرد که تک تک ابیات را از بر بودند.