Matilija poppy

💡 To this day Average Jones remembers the luminous grace and splendor of a Matilija poppy, which, rooted between two boulders, swayed gently in the white moonlight above a figure of dread.

تا به امروز، جونزِ معمولی، زیبایی و شکوه درخشان یک شقایق ماتیلیا را به یاد دارد که ریشه در میان دو تخته سنگ داشت و در نور سفید ماه، بر فراز پیکره‌ای ترسناک، به آرامی تاب می‌خورد.

💡 A more esoteric favorite is the Matilija poppy.

یکی از گیاهان مورد علاقه‌ی مرموزتر، خشخاش ماتیلیا است.

💡 Painters struggle to capture Matilija poppy petals that look like crumpled silk lit from within.

نقاشان برای به تصویر کشیدن گلبرگ‌های خشخاش ماتیلیا که مانند ابریشم مچاله شده‌ای هستند که از درون روشن شده، تقلا می‌کنند.

💡 A single Matilija poppy can outshine a hedge, its fried-egg blossom comically oversized and irresistibly cheerful in dry gardens.

یک خشخاش ماتیلیا می‌تواند از پرچین‌ها زیباتر باشد، شکوفه‌های سرخ‌شده‌اش در باغ‌های خشک به طرز خنده‌داری بزرگ و به طرز مقاومت‌ناپذیری شاداب هستند.

💡 The canyon is home to many native plants used by the Chumash and other Indigenous peoples, including white sage, coastal sagebrush, yerba santa, matilija poppy and California bay laurel.

این دره محل رویش بسیاری از گیاهان بومی است که توسط قوم چوماش و دیگر مردمان بومی مورد استفاده قرار می‌گیرد، از جمله مریم گلی سفید، درمنه ساحلی، یربا سانتا، خشخاش ماتیلیا و برگ بو کالیفرنیا.

💡 Volunteers planted Matilija poppy along the trail, inviting pollinators while respecting firewise spacing.

داوطلبان در امتداد مسیر، شقایق ماتیلیا کاشتند و ضمن رعایت فاصله‌گذاری بین بوته‌ها، گرده افشان‌ها را به آنجا دعوت کردند.