Martínez Ruiz

💡 Students compared early essays by Martínez Ruiz with later, moodier prose.

دانش‌آموزان مقاله‌های اولیه‌ی مارتینز روئیز را با نثرهای بعدی و بی‌روح‌تر او مقایسه کردند.

💡 Martínez Ruiz wrote me a long letter concerning the book by return mail; on the following day he sent another.

مارتینز روئیز نامه‌ای طولانی در مورد کتاب با پست برگشتی برایم نوشت؛ روز بعد هم نامه‌ی دیگری فرستاد.

💡 A rare edition of Martínez Ruiz arrived, pages still uncut like secrets.

یک نسخه کمیاب از کتاب مارتینز روئیز رسید، صفحاتی که هنوز مثل رازهایی بریده نشده بودند.

💡 But she said her cousin, Epigmenio Martinez Ruiz, 29, was a foundry worker with a clean record, who happened to be the only person in their home when the agents arrived.

اما او گفت که پسرعمویش، اپیگمینو مارتینز رویز، ۲۹ ساله، کارگر ریخته‌گری با سابقه‌ای پاک بود که اتفاقاً هنگام ورود مأموران تنها فرد حاضر در خانه‌شان بود.

💡 A few days after the publication of my first book, Sombre Lives, Miguel Poveda, who was responsible for printing it, sent a copy to Martínez Ruiz, who was at that time in Monóvar.

چند روز پس از انتشار اولین کتابم، «زندگی‌های تیره»، میگل پووِدا، که مسئول چاپ آن بود، نسخه‌ای از آن را برای مارتینز روئیز، که در آن زمان در مونووار بود، فرستاد.

💡 Our professor introduced Martínez Ruiz under his pen name, explaining how satire sneaks truth past defenses.

استاد ما مارتینز روئیز را با نام مستعارش معرفی کرد و توضیح داد که چگونه طنز، حقیقت را از سد دفاعیات عبور می‌دهد.