manchineel

💡 Coastal planners marked manchineel with bright signs, balancing ecological roles with public safety where curious tourists wander barefoot.

برنامه‌ریزان ساحلی، مانچینیل را با تابلوهای روشن علامت‌گذاری کردند و نقش‌های اکولوژیکی را با امنیت عمومی در جایی که گردشگران کنجکاو پابرهنه پرسه می‌زنند، متعادل ساختند.

💡 Guides pointed at a manchineel tree and repeated the warning: don’t touch, don’t shelter under rain, and don’t taste fallen fruit unless you enjoy hospital décor.

راهنماها به درخت مانچینیل اشاره کردند و هشدار را تکرار کردند: به آن دست نزنید، زیر باران پناه نگیرید و میوه‌های افتاده را نچشید، مگر اینکه از دکوراسیون بیمارستان خوشتان بیاید.

💡 You allow Celeste and James to survive their manchineel intake with a little burning sensation and vomiting—nothing too serious.

شما به سلست و جیمز اجازه می‌دهید که با کمی سوزش و استفراغ، از مصرف مانچینیل جان سالم به در ببرند - چیز خیلی جدی‌ای نیست.

💡 If touched, the irritants found in manchineel sap can produce inflammation and painful blisters on the skin.

در صورت لمس، مواد محرک موجود در شیره مانچینیل می‌توانند باعث التهاب و تاول‌های دردناک روی پوست شوند.

💡 This is the family, Euphorbiaceae, to which the dreaded, nearly mythical manchineel tree (Hippomane mancinella) with its toxic fruit belongs.

این خانواده، Euphorbiaceae، است که درخت ترسناک و تقریباً افسانه‌ای مانچینیل (Hippomane mancinella) با میوه سمی‌اش به آن تعلق دارد.

💡 A botanist called manchineel “beautiful danger,” a reminder that nature’s design awards do not include human comfort categories.

یک گیاه‌شناس، مانچینیل را «خطر زیبا» نامید، یادآوری اینکه جوایز طراحی طبیعت شامل دسته‌بندی‌های راحتی انسان نمی‌شود.