MacDiarmid

💡 Mr Salmond ended by saying the poet Hugh MacDiarmid had once described Robert Burns as "the true radical spirit of Scotland" and said that is "exactly how we should remember Winnie Ewing".

آقای سالموند در پایان گفت که هیو مک‌دیارمید، شاعر، زمانی رابرت برنز را «روح رادیکال واقعی اسکاتلند» توصیف کرده بود و گفت که «دقیقاً باید وینی اوینگ را اینگونه به یاد داشته باشیم».

💡 At the reading, a scholar explained how MacDiarmid navigated national identity without romantic nostalgia, insisting that innovation and tradition converse rather than compete.

در جلسه‌ی قرائت، یکی از محققان توضیح داد که چگونه مک‌دیارمید هویت ملی را بدون نوستالژی رمانتیک هدایت کرد و اصرار داشت که نوآوری و سنت به جای رقابت، با هم در تعامل هستند.

💡 In other words, says Jennie Macdiarmid, a professor in sustainable nutrition and health at Aberdeen University, farming is rapidly gobbling up the world's dwindling carbon budget.

به عبارت دیگر، جنی مک‌دیارمید، استاد تغذیه و سلامت پایدار در دانشگاه آبردین، می‌گوید کشاورزی به سرعت در حال بلعیدن بودجه کربن رو به کاهش جهان است.

💡 Her thesis argued that MacDiarmid influenced later dialect literature, challenging assumptions about which voices deserve serious critical attention across universities and prize committees.

پایان‌نامه او استدلال می‌کرد که مک‌دیارمید بر ادبیات گویشی بعدی تأثیر گذاشته و فرضیات مربوط به اینکه کدام صداها شایسته توجه انتقادی جدی در دانشگاه‌ها و کمیته‌های جایزه هستند را به چالش می‌کشد.

💡 The poetry seminar tackled MacDiarmid, wrestling with linguistic playfulness and political provocations that energized Scottish modernism during the interwar years.

سمینار شعر به مک‌دیارمید پرداخت و با بازیگوشی‌های زبانی و تحریکات سیاسی که مدرنیسم اسکاتلندی را در سال‌های بین دو جنگ جهانی تقویت می‌کرد، دست و پنجه نرم کرد.