M-80

💡 Chris Strouth, a composer and filmmaker, spent years searching for the videotapes of M-80, a groundbreaking 1979 two-day music marathon staged in Minneapolis.

کریس استروث، آهنگساز و فیلمساز، سال‌ها صرف جستجوی نوارهای ویدیویی M-80، یک ماراتن موسیقی دو روزه پیشگامانه در سال ۱۹۷۹ که در مینیاپولیس برگزار شد، کرد.

💡 A few months later, Coleman allegedly tossed some kind of explosive—reports suggested it was either an M-80 or a cherry bomb—near a crowd outside Los Angeles’ Dodger Stadium.

چند ماه بعد، ظاهراً کولمن نوعی ماده منفجره - گزارش‌ها حاکی از آن بود که یا یک M-80 یا یک بمب گیلاسی - را نزدیک جمعیتی در بیرون ورزشگاه داجر لس‌آنجلس پرتاب کرد.

💡 News segments blurred footage of illegal M 80 sales, then offered safer community events.

بخش‌های خبری، تصاویر مبهمی از فروش غیرقانونی M80 پخش کردند و سپس رویدادهای اجتماعی امن‌تری را پیشنهاد دادند.

💡 She learned the blast had not come from a smoke bomb butmost likely a powerful firecracker like an M-80, which are illegal but common in California.

او فهمید که انفجار از یک بمب دودزا نبوده، بلکه به احتمال زیاد ناشی از یک ترقه قدرتمند مانند M-80 بوده است که غیرقانونی اما در کالیفرنیا رایج است.

💡 Parents explained why an M 80 can maim, not entertain, despite reckless myths.

والدین توضیح دادند که چرا یک M 80 می‌تواند علی‌رغم افسانه‌پردازی‌های بی‌ملاحظه، باعث نقص عضو شود، نه سرگرمی.

💡 The city banned M 80 fireworks after injuries, reminding residents that celebrations should not overwhelm hospitals.

این شهر پس از مصدومیت‌ها، آتش‌بازی M 80 را ممنوع کرد و به ساکنان یادآوری کرد که جشن‌ها نباید بیمارستان‌ها را تحت الشعاع قرار دهد.