lynch law

💡 Newspapers that once praised lynch law now read like confessions; archives can be stern, necessary mirrors.

روزنامه‌هایی که زمانی قانون اعدام بدون محاکمه (لینچ) را ستایش می‌کردند، اکنون مانند اعترافات خوانده می‌شوند؛ آرشیوها می‌توانند آینه‌های سخت‌گیرانه و ضروری باشند.

💡 Thus lynch law held sway in the far West until civilization spread into the Territories and the orderly processes of law took its place.

بنابراین قانون اعدام بدون محاکمه (لینچ) در غرب دور تا زمانی که تمدن به سرزمین‌های اشغالی گسترش یافت و فرآیندهای منظم قانونی جای آن را گرفت، حاکم بود.

💡 Historians track how lynch law enforced social control, not justice, and how communities resisted courageously.

مورخان بررسی می‌کنند که چگونه قانون لینچ، کنترل اجتماعی را اعمال می‌کرد، نه عدالت را، و چگونه جوامع با شجاعت در برابر آن مقاومت می‌کردند.

💡 His warning against “lynch law” administered by a jury or “by a mob intent on death” was vindicated when Frank was, in fact, lynched by an anti-Semitic mob.

هشدار او علیه «قانون لینچ» که توسط هیئت منصفه یا «توسط گروهی از اراذل و اوباش که قصد مرگ دارند» اجرا می‌شود، زمانی تأیید شد که فرانک، در واقع، توسط یک گروه از اراذل و اوباش یهودستیز لینچ شد.

💡 In frontier towns, so-called lynch law replaced due process disastrously, a cautionary chapter every civics curriculum should revisit.

در شهرهای مرزی، قانون موسوم به لینچ به طرز فاجعه‌باری جایگزین رویه‌های قانونی شد، فصلی هشداردهنده که هر برنامه درسی مدنی باید دوباره آن را مرور کند.

💡 There were other charges of love for “sundown towns,” where blacks dared not enter after the sun set during the Jim Crow “lynch law” era.

اتهامات دیگری هم در مورد عشق به «شهرهای غروب آفتاب» وجود داشت، جایی که سیاه‌پوستان پس از غروب آفتاب در دوران «قانون لینچ» جیم کرو جرات ورود به آن را نداشتند.