Lugosi

💡 Posters of Lugosi still haunt cinemas, capes billowing as if celluloid remembered wind.

پوسترهای لوگوسی هنوز هم سینماها را تسخیر کرده‌اند، شنل‌هایش طوری تکان می‌خورند که انگار سلولوئید باد را به یاد می‌آورد.

💡 “In ‘Dracula,’ Lugosi is going to London for, I don’t know, world domination,” the director explains.

این کارگردان توضیح می‌دهد: «در «دراکولا»، لوگوسی برای، نمی‌دانم، سلطه بر جهان به لندن می‌رود.»

💡 Biographers paint Lugosi sympathetically, separating roles from a life that deserved more varied scripts.

زندگینامه‌نویسان، لوگوسی را با دلسوزی به تصویر می‌کشند و نقش‌ها را از زندگی‌ای که شایسته‌ی فیلمنامه‌های متنوع‌تری بود، جدا می‌کنند.

💡 You can picture him slinking off to a goth club to sway and stare away the night to the strains of Bauhaus’ “Bela Lugosi’s Dead.”

می‌توانید او را تصور کنید که یواشکی به یک کلوب گوتیک می‌رود تا در دل شب به آهنگ «مرگ بلا لوگوسی» از گروه باوهاوس خیره شود و به آن خیره شود.

💡 A stage actor recalled the time she was in a production of “Arsenic and Old Lace” with Bela Lugosi, who she worried wanted to suck her blood.

یک بازیگر صحنه زمانی را به یاد آورد که در نمایشی با عنوان «آرسنیک و تور کهنه» با بلا لوگوسی همکاری داشت و نگران بود که لوگوسی بخواهد خونش را بمکد.