lenition

💡 The Romance language exhibits lenition of intervocalic stops, turning /p t k/ into softer segments that reshape morphological boundaries.

زبان رومی‌تبار، نرمش در انسدادهای بین‌واجی را نشان می‌دهد و /ptk/ را به بخش‌های نرم‌تری تبدیل می‌کند که مرزهای صرفی را تغییر شکل می‌دهند.

💡 Historical lenition often emerges from prosodic factors, where stress patterns encourage reduced articulatory effort in predictable positions.

ضعف تاریخی اغلب از عوامل عروضی ناشی می‌شود، جایی که الگوهای استرس، تلاش تولیدی کمتری را در موقعیت‌های قابل پیش‌بینی تشویق می‌کنند.

💡 Orthographic conventions sometimes mark lenition with diacritics or doubled letters, helping readers interpret subtle phonological changes.

قراردادهای املایی گاهی اوقات ملایم‌سازی را با استفاده از اعراب‌گذاری یا حروف مضاعف نشان می‌دهند و به خوانندگان کمک می‌کنند تا تغییرات واجی ظریف را تفسیر کنند.