leisure sickness

💡 But there are ways to lessen your chances of succumbing to leisure sickness.

اما راه‌هایی وجود دارد که احتمال ابتلا به بیماری اوقات فراغت را کاهش دهید.

💡 The doctor suspected leisure sickness when migraines arrived every Saturday, prescribing boundaries, sunlight, and hobbies that don’t pretend to be side hustles.

دکتر وقتی میگرن هر شنبه از راه می‌رسید، به بیماری اوقات فراغت مشکوک شد و برایش حد و مرز، نور خورشید و سرگرمی‌هایی که وانمود به کار جانبی نکنند، تجویز کرد.

💡 Articles on leisure sickness advised starting vacations gently, letting adrenaline taper before commitments disappear.

مقالات مربوط به بیماری اوقات فراغت توصیه می‌کردند که تعطیلات را با احتیاط شروع کنید و اجازه دهید آدرنالین قبل از اینکه تعهدات از بین بروند، کاهش یابد.

💡 Ad Vingerhoets, a quality-of-life expert at Tilburg University in the Netherlands, calls this a “leisure sickness.”

اد وینگرهوتس، متخصص کیفیت زندگی در دانشگاه تیلبورگ هلند، این را «بیماری اوقات فراغت» می‌نامد.

💡 This frustrating phenomenon is so common that Dutch researchers have come up with a name for it: “leisure sickness.”

این پدیده‌ی ناامیدکننده آنقدر رایج است که محققان هلندی نامی برای آن انتخاب کرده‌اند: «بیماری اوقات فراغت».

💡 Vingerhoets believes leisure sickness — the inability to relax and adapt to the pace of life outside work — to be more prevalent in people living in big cities.

وینگرهوتس معتقد است که بیماری اوقات فراغت - ناتوانی در استراحت و سازگاری با سرعت زندگی خارج از محل کار - در افرادی که در شهرهای بزرگ زندگی می‌کنند، شیوع بیشتری دارد.