lee shore

💡 With weather turning foul, the chart showed a cruel lee shore to starboard, and prudence beat pride as we altered course early.

با بدتر شدن هوا، نقشه، ساحل بادپناه بی‌رحمی را به سمت راست نشان می‌داد و احتیاط بر غرور غلبه کرد زیرا ما زود مسیر خود را تغییر دادیم.

💡 “I hope so, son. But you’d better claw off that lee shore. You’ve lost your anchor to windward.”

«امیدوارم اینطور باشه، پسرم. اما بهتره از اون ساحل بادپناه جدا بشی. لنگرت رو به سمت باد از دست دادی.»

💡 “No. A storm drove me on a lee shore, and I lost my anchor to windward.”

«نه. طوفانی مرا به ساحل بادپناه راند و لنگرم را به سمت باد باختم.»

💡 Once when accompanying me to the coast to visit one of my children, there was a heavy sea on, and the steamer, on approaching the pier, rolled alarmingly, and was close on a lee shore.

یک بار که برای دیدن یکی از فرزندانم به ساحل رفته بودم، دریا طوفانی بود و کشتی بخار، هنگام نزدیک شدن به اسکله، به طرز نگران‌کننده‌ای غلتید و به ساحل بادپناه رسید.

💡 The Constitution was on a lee shore; neither the sun nor the stars could be seen for many days, and the roar of the breakers sounded in the ears of all men.

مشروطه در ساحل بادپناه قرار داشت؛ روزهای زیادی نه خورشید دیده می‌شد و نه ستارگان، و غرش امواج در گوش همه مردم طنین‌انداز بود.

💡 Old logs warn that a lee shore tempts wrecks, especially when tired crews misjudge currents that bully good intentions toward rocks.

کنده‌های قدیمی هشدار می‌دهند که ساحل بادپناه وسوسه‌ی غرق شدن کشتی‌ها را به همراه دارد، به خصوص وقتی که خدمه‌ی خسته، جریان‌هایی را که نیت‌های خوب را به سمت صخره‌ها هدایت می‌کنند، اشتباه ارزیابی کنند.