Leaves of Grass

💡 An epigraph from “Leaves of Grass” sits comfortably alongside curse words in an ancient tongue.

یک مصرع از شعر «برگ‌های علف» به راحتی در کنار کلمات دشنام‌آمیز به زبان باستانی قرار می‌گیرد.

💡 A dog-eared Leaves of Grass traveled from dorm to dorm, margins blooming with friendships and arguments that outlast syllabi.

برگ‌های علفِ گوش‌خراش از خوابگاهی به خوابگاه دیگر می‌رفتند، حاشیه‌ها پر از دوستی‌ها و بحث‌هایی بود که از برنامه‌ی درسی بیشتر دوام می‌آوردند.

💡 If you’re wondering what the Jane’s Addiction split and Walt Whitman’s groundbreaking “Leaves of Grass” have in common, allow rocker Dave Navarro to enlighten you.

اگر می‌خواهید بدانید که وجه مشترک جدایی گروه جینز ادیکشن و آهنگ پیشگامانه‌ی «برگ‌های علف» والت ویتمن چیست، اجازه دهید دیو ناوارو، خواننده‌ی راک، شما را روشن کند.

💡 Reading Leaves of Grass on the train, she recognized her city in Whitman’s exuberance, proof that crowds can be choruses when kindness raises the tempo.

با خواندن «برگ‌های علف» در قطار، شهرش را در شور و شوق ویتمن بازشناخت، گواهی بر اینکه وقتی مهربانی ضرب‌آهنگ را بالا می‌برد، جمعیت می‌توانند هم‌سرایی کنند.

💡 The seminar paired Leaves of Grass with contemporary poets, tracing a lineage of bodies, labor, and stubborn optimism.

این سمینار «برگ‌های علف» را با شاعران معاصر پیوند داد و تباری از بدن‌ها، کار و خوش‌بینی سرسختانه را دنبال کرد.

💡 Long before the current wave of book banning targeted titles including “The 1619 Project” and “Everywhere Babies,” Walt Whitman’s “Leaves of Grass” was banned from libraries across the United States.

مدت‌ها پیش از موج فعلی ممنوعیت کتاب‌ها که عناوینی مانند «پروژه ۱۶۱۹» و «بچه‌های همه‌جا» را هدف قرار داده بود، کتاب «برگ‌های علف» اثر والت ویتمن از کتابخانه‌های سراسر ایالات متحده ممنوع شده بود.