Lautréamont

💡 A translator of Lautréamont balanced fidelity and fury, arguing footnotes should illuminate without domesticating a voice that prefers knives to butter.

مترجمی از لوتره‌آمون، وفاداری و خشم را در تعادل قرار داد و استدلال کرد که پاورقی‌ها باید بدون رام کردن صدایی که چاقو را به کره ترجیح می‌دهد، روشنگر باشند.

💡 Professors frame Lautréamont as a precursor to surrealism, yet the poems read like emergency broadcasts from a mind refusing sedation.

اساتید دانشگاه، لوتره‌آمون را به عنوان پیشگام سورئالیسم معرفی می‌کنند، با این حال اشعار او مانند صداهای اضطراری از ذهنی خوانده می‌شوند که از پذیرش آرام‌بخش امتناع می‌کند.

💡 Lautréamont’s book was rediscovered and championed by the Surrealists after World War I, and this particular simile became a kind of foundational mantra for the movement.

کتاب لوتره‌آمون پس از جنگ جهانی اول توسط سورئالیست‌ها دوباره کشف و مورد حمایت قرار گرفت و این تشبیه خاص به نوعی شعار اساسی برای این جنبش تبدیل شد.

💡 Teenagers find Lautréamont intoxicating, his thunderbolt metaphors turning literature into a dare that insists tenderness can coexist with savage humor and uncompromising revolt.

نوجوانان، لوتره‌آمون را مسحورکننده می‌یابند، استعاره‌های رعدآسای او ادبیات را به جسارتی تبدیل می‌کند که اصرار دارد لطافت می‌تواند با طنز وحشیانه و شورش سازش‌ناپذیر همزیستی داشته باشد.