Large Hadron Collider

💡 “This class of ideas has become less popular because when we turned on the Large Hadron Collider, we did not see evidence of supersymmetry,” Slatyer told Salon in a video call.

اسلیتایر در یک تماس ویدیویی به سالن گفت: «این دسته از ایده‌ها محبوبیت کمتری پیدا کرده‌اند، زیرا وقتی برخورددهنده بزرگ هادرونی را روشن کردیم، هیچ مدرکی دال بر ابرتقارن ندیدیم.»

💡 However, in more than 10 years of observations there has been no evidence to support this idea, even using the Large Hadron Collider as some had hoped.

با این حال، در بیش از ۱۰ سال مشاهدات، هیچ مدرکی برای تأیید این ایده وجود نداشته است، حتی با استفاده از برخورددهنده بزرگ هادرونی، همانطور که برخی امیدوار بودند.

💡 The scientists started by analyzing data from proton-proton collisions at Europe's Large Hadron Collider, but they also wanted to look at the "cleaner" data produced by electron-proton collisions.

دانشمندان کار خود را با تجزیه و تحلیل داده‌های حاصل از برخورد پروتون-پروتون در برخورددهنده بزرگ هادرونی اروپا آغاز کردند، اما همچنین می‌خواستند داده‌های «تمیزتر» تولید شده توسط برخورد الکترون-پروتون را نیز بررسی کنند.

💡 The particle's existence was confirmed in 2012 by scientists using the Large Hadron Collider at Cern in Switzerland.

وجود این ذره در سال ۲۰۱۲ توسط دانشمندانی که از برخورددهنده بزرگ هادرونی در سرن سوئیس استفاده می‌کردند، تأیید شد.

💡 Eventually, the world’s biggest atom smasher, the Large Hadron Collider, blasted some of those bosons into fleeting existence, cementing Higgs’s explanation of how fundamental particles get mass.

در نهایت، بزرگترین برخورددهنده اتم جهان، برخورددهنده بزرگ هادرونی، برخی از آن بوزون‌ها را به هستی زودگذر تبدیل کرد و توضیح هیگز در مورد چگونگی جرم‌دار شدن ذرات بنیادی را تثبیت کرد.