Lamarck

💡 To biologists, the giraffe’s long neck is a prime example of evolution’s handiwork, cited by both Charles Darwin and Jean-Baptiste Lamarck as support for their evolutionary theories.

برای زیست‌شناسان، گردن دراز زرافه نمونه بارزی از کار دست تکامل است که هم چارلز داروین و هم ژان باپتیست لامارک به عنوان پشتوانه‌ای برای نظریه‌های تکاملی خود به آن استناد کرده‌اند.

💡 The work was initially controversial, as geneticists saw it as a revival of the non-Darwinian ideas of 19th century scientist Jean-Baptiste Lamarck.

این کار در ابتدا بحث‌برانگیز بود، زیرا متخصصان ژنتیک آن را احیای ایده‌های غیرداروینی دانشمند قرن نوزدهم، ژان باپتیست لامارک، می‌دانستند.

💡 Others were the product of imperfect observation, such as Lamarck’s theory that acquired characteristics could be inherited or the theory of spontaneous generation.

برخی دیگر محصول مشاهده ناقص بودند، مانند نظریه لامارک مبنی بر اینکه ویژگی‌های اکتسابی می‌توانند به ارث برده شوند یا نظریه تولید خودبه‌خودی.

💡 It was a hoary restatement of Lamarck’s idea—of adaptation morphing directly into hereditary change—decades after geneticists had pointed out the conceptual errors of Lamarckism.

این یک بازگویی قدیمی از ایده لامارک - مبنی بر اینکه سازگاری مستقیماً به تغییر ارثی تبدیل می‌شود - بود، دهه‌ها پس از آنکه متخصصان ژنتیک به خطاهای مفهومی لامارکیسم اشاره کرده بودند.