Lady Baltimore cake

💡 Mary and I, we went to a party 141 at the Pinckneys to-day at Bures, the Calhoun children and the Rutledges were there and we had Lady Baltimore cake and a good time.

من و مری، امروز به یک مهمانی در پینکنی‌ها در بورس رفتیم، بچه‌های کالهون و راتلج‌ها هم آنجا بودند و کیک لیدی بالتیمور خوردیم و حسابی خوش گذراندیم.

💡 For the reunion, Grandma ordered Lady Baltimore cake, and family lore flowed as freely as coffee and questionable harmonies.

مادربزرگ برای تجدید دیدار، کیک لیدی بالتیمور سفارش داد و داستان‌های خانوادگی مثل قهوه و هارمونی‌های مشکوک، آزادانه جریان پیدا کردند.

💡 "The whites of sixteen aigs I put in this Lady Baltimore cake, and it's light as a feather."

«سفیده‌های شانزده آیگ رو توی این کیک لیدی بالتیمور ریختم، و مثل یه پر سبکه.»

💡 At luncheon she ate only pur�e of tomatoes, creamed chicken and sweetbreads, Boston bread and butter, orange punch and Lady Baltimore cake, severely cutting out the potatoes.

موقع ناهار، او فقط پوره گوجه فرنگی، مرغ خامه‌ای و نان شیرین، نان و کره بوستون، پانچ پرتقالی و کیک لیدی بالتیمور می‌خورد و سیب‌زمینی‌ها را به شدت حذف می‌کرد.

💡 The bakery’s Lady Baltimore cake layered white sponge with nuts and dried fruit, an old-fashioned indulgence that tasted like church socials and gentle gossip.

کیک لیدی بالتیمور این نانوایی، لایه‌هایی از اسفنج سفید با آجیل و میوه خشک داشت، یک نوع پذیرایی قدیمی که طعم مهمانی‌های کلیسا و گپ و گفت‌های خودمانی را می‌داد.

💡 A food historian traced Lady Baltimore cake through community cookbooks, spotlighting regional pride disguised as frosting.

یک مورخ غذا، رد پای کیک لیدی بالتیمور را در کتاب‌های آشپزی محلی پیدا کرد و غرور منطقه‌ای را که در پوشش فراستینگ پنهان شده بود، برجسته نمود.