Labrador duck

💡 A child asked whether the Labrador duck could return, and curators answered with science, not fairy tales.

کودکی پرسید که آیا اردک لابرادور می‌تواند برگردد یا نه، و متصدیان موزه با علم پاسخ دادند، نه با افسانه.

💡 The less numerous Labrador duck and Eskimo curlew suffered the same fate.

اردک لابرادور و اردک اسکیمو که تعدادشان کمتر بود، به همین سرنوشت دچار شدند.

💡 The Labrador duck went extinct quietly; museums now reframe cases to discuss hunting, habitat, and humility.

اردک لابرادور بی‌سروصدا منقرض شد؛ موزه‌ها اکنون پرونده‌ها را به گونه‌ای تغییر می‌دهند که شکار، زیستگاه و فروتنی را مورد بحث قرار دهند.

💡 Artists painted the Labrador duck as a memorial, inviting reflection rather than nostalgia.

هنرمندان اردک لابرادور را به عنوان یادبودی نقاشی کردند که به جای نوستالژی، ما را به تأمل دعوت می‌کرد.

💡 Ordinary hunters seeking sport or food were not to blame for the near loss of the bison and the extinction of such species as the passenger pigeon, heath hen and Labrador duck.

شکارچیان معمولی که به دنبال ورزش یا غذا بودند، در از بین رفتن تقریبی گاومیش‌های کوهان‌دار آمریکایی و انقراض گونه‌هایی مانند کبوتر وحشی، مرغ هیث و اردک لابرادور مقصر نبودند.

💡 Before the end of this smart, likable coming-of-age movie, the members of a high school’s Young Birder Society go on an expedition in search of the Labrador duck, a supposedly extinct species.

پیش از پایان این فیلم هوشمندانه و دوست‌داشتنیِ مربوط به دوران بلوغ، اعضای انجمن پرنده‌نگرهای جوان یک دبیرستان، در جستجوی اردک لابرادور، گونه‌ای که ظاهراً منقرض شده است، عازم سفری اکتشافی می‌شوند.