Kingsolver

💡 I’m reading a book by Barbara Kingsolver right now called “Unsheltered.”

الان دارم کتابی از باربارا کینگسالور به اسم «بی‌پناه» می‌خوانم.

💡 Our book club tackled Kingsolver, savoring sentences that nestle science within stories like seeds tucked into promising soil.

باشگاه کتاب ما به سراغ کینگ‌سالور رفت و از جملاتی که علم را در دل داستان‌ها لانه می‌کنند، مانند دانه‌هایی که در خاک نویدبخش کاشته شده‌اند، لذت برد.

💡 Students mapping themes in Kingsolver discovered how food, climate, and community braid into practical ethics.

دانش‌آموزانی که در کینگ‌سالور مضامین را ترسیم می‌کردند، کشف کردند که چگونه غذا، آب و هوا و جامعه در اخلاق عملی به هم گره می‌خورند.

💡 Kingsolver’s empathetic portrait reminds us of the strength and resilience, and often defiance, of these communities.

تصویر همدلانه‌ی کینگسالور، قدرت و انعطاف‌پذیری، و اغلب سرکشی، این جوامع را به ما یادآوری می‌کند.

💡 A reviewer praised Kingsolver for characters who argue with love and ecosystems that feel like protagonists rather than wallpaper.

یکی از منتقدان، کینگ‌سالور را به خاطر شخصیت‌هایی که با عشق بحث می‌کنند و اکوسیستم‌هایی که بیشتر شبیه قهرمانان داستان هستند تا پس‌زمینه، تحسین کرد.

💡 For me, for both plot and artistic writing: Jodi Picoult, Barbara Kingsolver and Tana French.

برای من، هم برای طرح داستان و هم برای نویسندگی هنری: جودی پیکولت، باربارا کینگسالور و تانا فرنچ.