kinetochore

💡 Here, we used the Caenorhabditis elegans embryo as a model system to examine the crosstalk between two kinetochore protein complexes implicated in temporally distinct stages of attachment formation.

در اینجا، ما از جنین Caenorhabditis elegans به عنوان یک سیستم مدل برای بررسی تداخل بین دو کمپلکس پروتئینی کینتوکور که در مراحل زمانی متمایز تشکیل اتصال دخیل هستند، استفاده کردیم.

💡 Under fluorescence, the kinetochore glowed like precise punctuation on each chromosome.

زیر نور فلورسانس، کینتوکور مانند نقطه‌گذاری دقیقی روی هر کروموزوم می‌درخشید.

💡 At 100 nanometers across, the kinetochore is a true behemoth.

با قطر ۱۰۰ نانومتر، کینتوکور یک غول واقعی است.

💡 We sketched the kinetochore as a teamwork hub where microtubules and checkpoints negotiate division.

ما کینتوکور را به عنوان یک مرکز کار گروهی ترسیم کردیم که در آن میکروتوبول‌ها و نقاط بازرسی، تقسیم را مذاکره می‌کنند.

💡 To move and ultimately segregate each chromosome during division requires an attachment, or a physical interaction between the DNA and a specific group of proteins known as the kinetochore.

برای حرکت و در نهایت جداسازی هر کروموزوم در طول تقسیم، نیاز به یک اتصال یا تعامل فیزیکی بین DNA و گروه خاصی از پروتئین‌ها به نام کینتوکور است.

💡 Drugs that disrupt the kinetochore stall mitosis, a tactic researchers explore carefully in cancer models.

داروهایی که میتوز کینتوکور را مختل می‌کنند، تاکتیکی که محققان با دقت در مدل‌های سرطانی بررسی می‌کنند.