Judah ha-Levi

💡 The man, however, who shares with Ibn Gabirol the first place in Jewish poetry is Judah Ha-levi, of Toledo, who died in Jerusalem about 1140.

با این حال، مردی که در شعر یهودی با ابن گبیرول مقام اول را دارد، یهودا هالوی، اهل تولدو است که حدود سال ۱۱۴۰ در اورشلیم درگذشت.

💡 Translators of Judah ha Levi debated fidelity and music, discovering accuracy sometimes wears metaphor.

مترجمان یهودا ها لوی درباره وفاداری و موسیقی بحث کردند و دریافتند که دقت گاهی اوقات استعاره را در بر می‌گیرد.

💡 A seminar placed Judah ha Levi beside travelers’ journals, pairing pilgrimage with poems that still argue kindly across time.

یک سمینار، یهودا ها لوی را در کنار خاطرات مسافران قرار داد و زیارت را با اشعاری که هنوز هم در طول زمان به خوبی با هم بحث می‌کنند، جفت کرد.

💡 The first of them, Judah ibn Tibbōn, translated works of Baḥya ibn Paqūdah, Judah ha-levi, Seadiah, Abū’lwalīd and Ibn Gabirol, besides writing works of his own.

اولین آنها، یهودا بن تبون، علاوه بر نوشتن آثاری از خود، آثاری از بهیا بن پاکوده، یهودا هَلِوی، سِدیا، ابوالولید و ابن جبیرول را ترجمه کرد.

💡 Somewhat earlier in the 13th century lived Judah al-Ḥarīzī, who belongs in spirit to the time of Ibn Gabirol and Judah ha-levi.

کمی پیش از آن، در قرن سیزدهم، یهودا الحریز می‌زیست که از نظر روحی به زمان ابن جبیرول و یهودا هَلِوی تعلق دارد.

💡 We read poems by Judah ha Levi that taste of longing, philosophy poured into rhyme like wine into cloth.

ما اشعاری از یهودا ها لوی خواندیم که طعم اشتیاق را می‌دادند، فلسفه‌ای که در قافیه ریخته شده بود، مانند شراب در پارچه.