John of the Cross

💡 John of the Cross wrote about darkness that teaches, language patient enough to accompany readers through unglamorous, necessary interior work.

یوحنای صلیبی درباره تاریکی‌ای نوشت که می‌آموزد، زبانی به اندازه کافی صبور که خوانندگان را در کارهای درونیِ نه چندان جذاب و ضروری همراهی کند.

💡 The 16th-century mystic Saint John of the Cross spoke of the “living flame of love” that draws believers out of the “dark night of the soul.”

عارف قرن شانزدهم، سنت جان صلیبی، از «شعله زنده عشق» سخن گفت که مؤمنان را از «شب تاریک روح» بیرون می‌کشد.

💡 A choir set John of the Cross to spare harmonies, letting quiet carry lines farther than crescendos would.

یک گروه کر، جان آف د کراس را وادار کرد تا هارمونی‌ها را حذف کند و اجازه دهد سکوت، خطوط را دورتر از اوج‌گیری‌ها ببرد.

💡 Doss offered a sermon on the manifestations of love that quoted everyone from St. John of the Cross to the Hindu mystic poet Mirabai.

داس خطبه‌ای در مورد تجلیات عشق ایراد کرد که در آن از سنت جان صلیبی گرفته تا شاعر عارف هندو، میرابای، نقل قول‌هایی آورده شده بود.

💡 Therapists sometimes quote John of the Cross to normalize dry seasons, translating mystical metaphors into modern resilience.

درمانگران گاهی اوقات برای عادی‌سازی فصل‌های خشک از یوحنای صلیبی نقل قول می‌کنند و استعاره‌های عرفانی را به انعطاف‌پذیری مدرن تبدیل می‌کنند.