Japanese quince

💡 The Japanese quince, which makes such a show of its scarlet flowers in early spring, can be best grown from three-inch cuttings made of the roots and planted in rows in the fall.

به ژاپنی که در اوایل بهار گل‌های قرمز رنگش جلوه‌ای خیره‌کننده دارد، می‌تواند به بهترین شکل از طریق قلمه‌های سه اینچی از ریشه‌ها که در پاییز به صورت ردیفی کاشته می‌شوند، پرورش یابد.

💡 Gardeners praise Japanese quince for shrugging at poor soil, rewarding patience with flowers that glow against stone and stubborn skies.

باغبانان، به ژاپنی را به خاطر بی‌اعتنایی به خاک ضعیف و پاداش صبر و شکیبایی با گل‌هایی که در برابر سنگ و آسمان سرسخت می‌درخشند، ستایش می‌کنند.

💡 Cooks simmered Japanese quince slices into jewel-toned paste, then served thin wedges with crumbly cheese and sharp gossip.

آشپزها برش‌های به ژاپنی را با حرارت ملایم می‌پختند تا به خمیری با رنگ جواهر تبدیل شوند، سپس برش‌های نازکی از آن را با پنیر خرد شده و چاشنی تند و تیز سرو می‌کردند.

💡 The yards of the village homes, or the grounds, as they were commonly designated, were gay with the earlier flowering shrubs, almond and bridal wreath and Japanese quince.

حیاط خانه‌های روستا، یا محوطه، آنطور که معمولاً نامیده می‌شد، با درختچه‌های گلدار قدیمی‌تر، بادام و تاج گل عروس و به ژاپنی، سرسبز و زیبا بود.

💡 The first red flowers of the Japanese quince opened flame-like on the bare brown bushes.

اولین گل‌های قرمز به ژاپنی، مانند شعله‌ای بر روی بوته‌های قهوه‌ای لخت باز شدند.

💡 A hedge of Japanese quince erupted with coral blossoms, thorns politely reminding dogs and delivery folks to give perennials personal space.

پرچینی از درخت به ژاپنی با شکوفه‌های مرجانی شکوفا شد، خارها مؤدبانه به سگ‌ها و پیک‌ها یادآوری می‌کردند که به گیاهان چندساله فضای شخصی بدهند.