Jamesian

💡 No crude explanation of the decisions he made can do justice to the multiple loyalties he felt, or the almost Jamesian way he thought about and ultimately resolved them.

هیچ توضیح خام و ناپخته‌ای در مورد تصمیماتی که او گرفت نمی‌تواند حق مطلب را در مورد وفاداری‌های متعددی که احساس می‌کرد، یا شیوه‌ی تقریباً جیمزگونه‌ای که در مورد آنها فکر می‌کرد و در نهایت آنها را حل کرد، ادا کند.

💡 Reviewers used Jamesian ironically for a sprawling thriller; the joke landed because subtext hid beneath explosions with surprising competence.

منتقدان به طعنه از نام جیمزین برای یک تریلر طولانی استفاده کردند؛ این شوخی به این دلیل به کار آمد که زیر متن اصلی، با مهارتی غافلگیرکننده، انفجارهایی پنهان شده بود.

💡 Rosemary Pardoe, founder of the journal Ghosts and Scholars, once compiled a list of various stories composed in the Jamesian manner.

رزماری پاردو، بنیانگذار مجله «اشباح و محققان»، زمانی فهرستی از داستان‌های مختلفی که به شیوه جیمزی نوشته شده بودند را گردآوری کرد.

💡 It’s a flawed book in some ways, but it’s also a social novel that captures a very romanticized period, almost in a Henry Jamesian way, in Greenwich Village.

این کتاب از بعضی جهات نقص‌هایی دارد، اما در عین حال رمانی اجتماعی است که دوره‌ای بسیار رمانتیک را، تقریباً به شیوه‌ی هنری جیمزی، در گرینویچ ویلج به تصویر می‌کشد.

💡 Directors chasing a Jamesian tone slow pacing deliberately, trusting viewers to savor implications stitched into wallpaper, posture, and pauses.

کارگردان‌هایی که لحنی جیمزی را دنبال می‌کنند، عمداً ریتم را کند می‌کنند و به بینندگان اعتماد دارند تا از مفاهیم نهفته در کاغذ دیواری، حالت چهره و مکث‌ها لذت ببرند.

💡 Lovecraft, Paul Theroux and Stephen King, was so influential that his work has given rise to multiple theories of what constitutes a “Jamesian” ghost story.

لاوکرفت، پل ثرو و استیون کینگ، چنان تأثیرگذار بودند که آثارشان به نظریه‌های متعددی در مورد آنچه که یک داستان ارواح «جیمزی» را تشکیل می‌دهد، منجر شده است.