Jacob and Esau

💡 A choreographer retold Jacob and Esau through duets, pushing and yielding until reconciliation arrived cautiously, like siblings learning new steps on familiar ground.

یک طراح رقص، داستان یعقوب و عیسو را از طریق دوئت‌ها، با اصرار و مقاومت، بازگو کرد تا اینکه آشتی با احتیاط از راه رسید، مانند خواهر و برادری که گام‌های جدیدی را در زمینی آشنا می‌آموزند.

💡 The trope of twins ensnared with each other traces back to Castor and Pollux, Jacob and Esau, but she makes it fresh.

استعاره دوقلوهایی که در دام یکدیگر گرفتار شده‌اند، به کاستور و پولوکس، یعقوب و عیسو برمی‌گردد، اما او آن را تازه می‌کند.

💡 An ethical debate used Jacob and Esau to discuss bargaining power, asking whether desperation ever justifies deals that feel legal yet profoundly unfair.

یک مناظره اخلاقی از یعقوب و عیسو برای بحث در مورد قدرت چانه‌زنی استفاده کرد و پرسید که آیا ناامیدی هرگز معاملاتی را که قانونی به نظر می‌رسند اما عمیقاً ناعادلانه هستند، توجیه می‌کند؟

💡 The class read Jacob and Esau like a study in scarcity, where stew, birthright, and parental favoritism tilt decisions that echo far beyond a single hungry afternoon.

کلاس، یعقوب و عیسو را مانند مطالعه‌ای در باب کمیابی خواند، جایی که خورش، حق نخست‌زادگی و پارتی‌بازی والدین، تصمیماتی را تحت تأثیر قرار می‌دهد که فراتر از یک بعدازظهر گرسنه طنین‌انداز می‌شوند.

💡 There’s fraternal competition, as old and awful as Jacob and Esau.

رقابت برادرانه وجود دارد، به قدمت و نفرت‌انگیزی رقابت یعقوب و عیسو.

💡 It’s about Jacob and Esau, whose story my Torah reading covers.

این درباره یعقوب و عیسو است که داستان آنها در تورات من آمده است.