Itelmen

💡 No wonder the native Itelmen people once thought the volcanoes were inhabited by gomuls--ghosts who roasted whales over huge bonfires, sending forth clouds of smoke and rivers of boiling fat.

جای تعجب نیست که مردم بومی ایتلمن زمانی فکر می‌کردند که این آتشفشان‌ها محل سکونت گومول‌ها هستند - ارواحی که نهنگ‌ها را روی آتش‌های عظیم کباب می‌کردند و ابرهای دود و رودخانه‌هایی از چربی جوشان به هوا می‌فرستادند.

💡 Community workshops revived Itelmen greetings in classrooms, weaving identity back into daily routines through songs and jokes.

کارگاه‌های اجتماعی، سلام و احوالپرسی با ایتلمن‌ها را در کلاس‌های درس احیا کردند و هویت را از طریق آهنگ‌ها و جوک‌ها به روال‌های روزانه بازگرداندند.

💡 Scholars collaborating with Itelmen speakers emphasized consent and shared ownership of archives, resisting extractive research habits.

پژوهشگرانی که با سخنرانان ایتلمن همکاری می‌کردند، بر رضایت و مالکیت مشترک آرشیوها تأکید داشتند و در برابر عادات تحقیقاتی استخراجی مقاومت می‌کردند.

💡 A linguist recorded stories in Itelmen, preserving verbs shaped by coasts, salmon, and the memory of volcanic winters.

یک زبان‌شناس داستان‌هایی را به زبان ایتلمن ثبت کرد و افعالی را که با سواحل، ماهی قزل‌آلا و خاطره زمستان‌های آتشفشانی شکل گرفته بودند، حفظ کرد.

💡 On the southern side of the peninsula, the aborigines are believed to have been distinguished by the name of Itelmen; but the signification of this word remains uncertain.

اعتقاد بر این است که در ضلع جنوبی شبه جزیره، بومیان با نام ایتلمن شناخته می‌شدند؛ اما معنای این کلمه همچنان نامشخص است.