Italianism

💡 All that was essentially Spanish was for the time forgotten, submerged in an imported Italianism.

هر آنچه که اساساً اسپانیایی بود، برای مدتی فراموش شد و در ایتالیایی‌گرایی وارداتی غرق گشت.

💡 An art historian used Italianism to describe stylistic borrowings from Renaissance models, cautioning that admiration can drift into pastiche without thoughtful adaptation.

یک مورخ هنر از اصطلاح ایتالیایی‌گرایی برای توصیف وام‌گیری‌های سبکی از مدل‌های رنسانس استفاده کرد و هشدار داد که تحسین می‌تواند بدون اقتباس متفکرانه به تقلید از آثار هنری منجر شود.

💡 Linguists charted Italianism in regional speech, tracing how migrant communities seed loanwords that later feel entirely native.

زبان‌شناسان ایتالیایی‌گرایی را در گفتار منطقه‌ای ترسیم کردند و نشان دادند که چگونه جوامع مهاجر کلمات قرضی را به وجود می‌آورند که بعداً کاملاً بومی به نظر می‌رسند.

💡 And again the latter wrote: “You have two excellent points in that poem—originality and Italianism.”

و دوباره دومی نوشت: «شما دو نکته عالی در آن شعر دارید - اصالت و ایتالیایی بودن.»