infortunate

💡 The infortunate Lord of Virle, hearing this sharpe sentence, remayned long time without speach, so astonned as if he had bene falne from the Clouds.

ارباب نگون بخت ویرل، با شنیدن این جمله تند، مدت زیادی ساکت ماند، چنان شگفت زده که گویی از ابرها نازل شده است.

💡 His infortunate remark at the memorial landed like ice water, so he apologized, changed the topic, and later wrote a careful letter acknowledging grief without demanding forgiveness on his schedule.

حرف بدشانس او در مراسم یادبود مثل آب یخ روی او فرود آمد، بنابراین عذرخواهی کرد، موضوع را عوض کرد و بعداً نامه‌ای محتاطانه نوشت و بدون درخواست بخشش در برنامه‌اش، غم و اندوه خود را اذعان کرد.

💡 The review called the translation infortunate, praising ambition but lamenting choices that flattened jokes and hardened tenderness into bureaucratic phrasing.

این نقد، ترجمه را ناموفق خواند و جاه‌طلبی را ستود، اما از انتخاب‌هایی که شوخی‌ها را سطحی و لطافت را به عبارات بوروکراتیک تبدیل کرده بود، ابراز تاسف کرد.

💡 Infortunate condition of kings,     Seated amidst so many helpless doubts!

چه وضعیت اسفناک پادشاهان، نشسته در میان این همه تردیدهای درمانده!

💡 Ah infortunate Gentleman, thou payest wel the vsury of thy pleasures past when thou diddest lyue at lyberty, free from those trauayles which now do put thee to death, without suffering thee to dy.

ای آقای بدشانس، تو بهای لذت‌های گذشته‌ات را به خوبی پرداختی، زمانی که آزادانه زندگی می‌کردی، فارغ از رنج‌هایی که اکنون تو را به کام مرگ می‌کشند، بدون اینکه رنج مرگ را به تو تحمیل کنند.

💡 It is singular that Cockeram gives "infortunate" in his first alphabet, which, he says, in his preface, "hath the choicest words now in use, wherewith our language is enriched."

این نکته‌ی منحصر به فردی است که کوکرام در اولین الفبای خود کلمه‌ی «بدشانس» را آورده است، که به گفته‌ی خودش در مقدمه‌اش «دارای بهترین کلماتی است که اکنون استفاده می‌شوند و زبان ما با آنها غنی شده است».