impropriate

💡 The charter sought to impropriate lands to a college, funding scholarships while provoking protests from displaced tenants.

این منشور در پی تصاحب زمین‌ها به نفع یک دانشگاه، تأمین مالی بورسیه‌ها و در عین حال برانگیختن اعتراضات مستاجران آواره بود.

💡 Apparently, Thurstan, Archbishop of Canterbury, had referred to Theobald the question whether monks could legally impropriate churches and tithe.

ظاهراً، ترستن، اسقف اعظم کانتربری، این سؤال را که آیا راهبان می‌توانند از نظر قانونی کلیساها و عشریه را تصاحب کنند، به تئوبالد ارجاع داده بود.

💡 Lawyers debated whether monasteries could impropriate nearby tithes for hospital maintenance, revealing tensions between charity and ecclesiastical privilege.

وکلا در مورد اینکه آیا صومعه‌ها می‌توانند عشریه‌های اطراف را برای نگهداری بیمارستان تصاحب کنند، بحث می‌کردند و این موضوع تنش‌هایی را بین خیریه و امتیاز کلیسایی آشکار می‌کرد.

💡 The End impropriate, and the Meaning low.

پایان نامناسب، و معنا پست.

💡 Impropriate, im-prō′pri-āt, v.t. to appropriate to private use: to place ecclesiastical property in the hands of a layman.—adj.

نامناسب، im-prō′pri-āt، به معنای اختصاص دادن به استفاده شخصی: قرار دادن اموال کلیسایی در دست یک فرد غیر روحانی. - صفت.

💡 In Tudor England, to impropriate a benefice meant transferring its revenues to a lay patron, a practice that blurred sacred income with secular management.

در دوران تودور انگلستان، تصاحب یک مؤسسه خیریه به معنای انتقال درآمدهای آن به یک حامی غیرروحانی بود، رویه‌ای که درآمد مقدس را با مدیریت سکولار در هم می‌آمیخت.