illusionism

💡 The artist, who’s known for installations that combine video, sculpture and projections, has both an artistic investment in and a family connection to illusionism.

این هنرمند که به خاطر چیدمان‌هایی که ویدیو، مجسمه‌سازی و نمایش را با هم ترکیب می‌کنند شناخته می‌شود، هم در هنر وهم‌گرایی (شبهه‌پردازی) سرمایه‌گذاری هنری دارد و هم با آن پیوند خانوادگی.

💡 Digital artists achieve modern illusionism with ray tracing, yet storytelling still matters more than photorealistic reflections.

هنرمندان دیجیتال با ردیابی پرتو به توهم‌گرایی مدرن دست می‌یابند، با این حال داستان‌سرایی هنوز هم بیش از بازتاب‌های واقع‌گرایانه اهمیت دارد.

💡 Renaissance painters refined illusionism through perspective and glazing, techniques our class practiced by copying a simple tiled floor receding convincingly into space.

نقاشان رنسانس از طریق پرسپکتیو و لعاب‌کاری، وهم‌گرایی را پالایش کردند، تکنیک‌هایی که کلاس ما با کپی کردن یک کف کاشی‌کاری شده ساده که به طرز قانع‌کننده‌ای در فضا عقب‌نشینی می‌کند، تمرین می‌کرد.

💡 Looking past these semantic disagreements, illusionism appears to be the leading view in the current philosophy of mind landscape.

با نگاهی فراتر از این اختلافات معنایی، به نظر می‌رسد که توهم‌گرایی، دیدگاه پیشرو در چشم‌انداز فعلی فلسفه ذهن است.

💡 The curator contrasted illusionism with expressive abstraction, inviting visitors to notice brushwork that either hides or flaunts the artist’s hand.

متصدی نمایشگاه، وهم‌گرایی را در مقابل انتزاع بیانی قرار داد و از بازدیدکنندگان دعوت کرد تا به آثار قلم‌مویی که یا دست هنرمند را پنهان می‌کنند یا به نمایش می‌گذارند، توجه کنند.

💡 A genre of mostly paintings whose subject matter is photographs and whose prevailing style is precise illusionism began to emerge in the late 1960s.

ژانری از نقاشی‌ها که موضوع آنها عکس است و سبک غالب آنها وهم‌گرایی دقیق است، در اواخر دهه ۱۹۶۰ ظهور کرد.