ijtihad

💡 A panel discussed ijtihad in environmental ethics, connecting scripture to stewardship and water policy.

یک میزگرد به اجتهاد در اخلاق زیست‌محیطی پرداخت و کتاب مقدس را به مدیریت و سیاست‌های آب مرتبط کرد.

💡 I propose naming a new one after ijtihad, the concept of critical thinking, and elevating self-examination over toxic shame-based discourse, laws and rules.

من پیشنهاد می‌کنم که یک مفهوم جدید به نام اجتهاد، مفهوم تفکر انتقادی، و ارتقای خودآزمایی به جای گفتمان، قوانین و مقررات سمی مبتنی بر شرم، نامگذاری شود.

💡 Teachers defined ijtihad as disciplined reasoning, not license, guiding contemporary rulings with humility and sources.

اساتید، اجتهاد را به عنوان استدلال منضبط، نه مجوزدار، تعریف می‌کردند که با فروتنی و با در نظر گرفتن منابع، احکام معاصر را هدایت می‌کند.

💡 The third is ijmaa — the consensus of Muslim scholars — and ijtihad, the concept that every adequately qualified scholar has the right to independently solve problems.

سوم، اجماع - اجماع علمای مسلمان - و اجتهاد است، مفهومی که می‌گوید هر عالم واجد شرایط، حق دارد مشکلات را به طور مستقل حل کند.

💡 But whereas the Wahhabis limited ijtihad to interpretation of the sacred texts, Usulis insisted they could deduce rulings from rational arguments as well.

اما در حالی که وهابیان اجتهاد را به تفسیر متون مقدس محدود می‌کردند، اصولیان اصرار داشتند که می‌توانند احکام را از استدلال‌های عقلی نیز استنباط کنند.

💡 Communities practicing ijtihad document precedents carefully, honoring continuity while addressing new technologies.

جوامعی که به اجتهاد می‌پردازند، سوابق را با دقت ثبت می‌کنند و در عین حال که به فناوری‌های جدید می‌پردازند، به تداوم نیز احترام می‌گذارند.