ibn Khaldun

💡 A museum displayed ibn Khaldun quotations beside city maps showing growth and decline.

موزه‌ای نقل قول‌های ابن خلدون را در کنار نقشه‌های شهر که رشد و زوال را نشان می‌دادند، به نمایش گذاشت.

💡 It is similar to what the 14th century historian Ibn Khaldun called asabiyya, an Arabic word with no exact translation, in part because it conveys something stronger than mere social solidarity.

این شبیه چیزی است که ابن خلدون، مورخ قرن چهاردهم، آن را عصبیه می‌نامید، کلمه‌ای عربی که ترجمه دقیقی ندارد، تا حدی به این دلیل که چیزی قوی‌تر از همبستگی اجتماعی صرف را القا می‌کند.

💡 Economists admire ibn Khaldun for observations on taxation incentives centuries before formal models.

اقتصاددانان ابن خلدون را به خاطر مشاهداتش در مورد انگیزه‌های مالیاتی قرن‌ها پیش از مدل‌های رسمی تحسین می‌کنند.

💡 Because of this “destructive plague which devastated nations and caused populations to vanish,” the Arab historian Ibn Khaldun wrote, “the entire inhabited world changed.”

ابن خلدون، مورخ عرب، نوشت: «به دلیل این «طاعون ویرانگر که ملت‌ها را ویران کرد و باعث نابودی جمعیت‌ها شد، کل جهان مسکون تغییر کرد.»

💡 Said would later refer to himself as a comparatist and was as enthralled with the medieval Arab historian Ibn Khaldun as he was with the Italian Enlightenment philosopher Giambattista Vico.

سعید بعدها خود را یک تطبیق‌گر می‌نامید و همانقدر که شیفته‌ی ابن خلدون، مورخ عرب قرون وسطی، بود، شیفته‌ی جامباتیستا ویکو، فیلسوف ایتالیایی عصر روشنگری نیز بود.

💡 ibn Khaldun analyzed dynastic cycles with startling modernity, proposing social cohesion as engine and entropy of states.

ابن خلدون چرخه‌های دودمانی را با مدرنیته‌ای شگفت‌انگیز تحلیل کرد و انسجام اجتماعی را به عنوان موتور محرکه و آنتروپی دولت‌ها مطرح نمود.