hub-and-spoke

💡 They operate “hub-and-spoke” flights that necessitate a connection, and then they often schedule the connections too close together.

آنها پروازهای «قطبی و بدون اتصال» را انجام می‌دهند که نیاز به اتصال دارند، و سپس اغلب این اتصال‌ها را خیلی نزدیک به هم برنامه‌ریزی می‌کنند.

💡 This also marked the beginning of the hub-and-spoke system, where airlines established hubs and dispatched flights along profitable “spoke” routes.

این همچنین آغاز سیستم هاب و اسپوک بود، که در آن خطوط هوایی هاب‌هایی تأسیس کردند و پروازها را در امتداد مسیرهای سودآور «اسپوک» ارسال می‌کردند.

💡 In healthcare, a hub and spoke model can extend specialty expertise to rural clinics, provided telemedicine and trust travel both ways.

در حوزه مراقبت‌های بهداشتی، مدل مرکز و اقمار می‌تواند تخصص‌های تخصصی را به کلینیک‌های روستایی گسترش دهد، مشروط بر اینکه پزشکی از راه دور و سفر امن در هر دو جهت وجود داشته باشد.

💡 Logistics planners tweak hub and spoke designs constantly, balancing warehouse costs with delivery promises.

برنامه‌ریزان لجستیک دائماً طرح‌های هاب و پره را تغییر می‌دهند و هزینه‌های انبار را با وعده‌های تحویل متعادل می‌کنند.

💡 Airlines embraced hub and spoke networks to fill planes, trading directness for frequency and complicated layovers.

خطوط هوایی برای پر کردن هواپیماها، شبکه‌های هاب و اسپوک را پذیرفتند و مستقیم بودن را با فراوانی و توقف‌های پیچیده جایگزین کردند.

💡 Airlines use what’s called a hub-and-spoke system, which means if you’re flying somewhere, you might be making a connection in Atlanta, Chicago or Dallas.

خطوط هوایی از سیستمی به نام سیستم هاب و اسپوک استفاده می‌کنند، به این معنی که اگر به جایی پرواز می‌کنید، ممکن است در آتلانتا، شیکاگو یا دالاس به جایی دیگر پرواز کنید.