homocysteine

💡 Researchers debate whether homocysteine is a causal risk factor or just a biomarker, reminding us correlation wears tempting costumes in cardiovascular epidemiology.

محققان در مورد اینکه آیا هموسیستئین یک عامل خطر علّی است یا فقط یک نشانگر زیستی، بحث می‌کنند و به ما یادآوری می‌کنند که همبستگی در اپیدمیولوژی قلبی عروقی لباس‌های وسوسه‌انگیزی به تن می‌کند.

💡 Elevated homocysteine showed up on the lab report, and the clinician discussed folate, B12, and lifestyle changes before considering more aggressive interventions.

هموسیستئین بالا در گزارش آزمایشگاه مشاهده شد و پزشک قبل از بررسی مداخلات تهاجمی‌تر، فولات، ویتامین B12 و تغییرات سبک زندگی را مورد بحث قرار داد.

💡 There were perturbations in levels of omega-6 fatty acid, homocysteine, total protein, bilirubin and a host of other things.

اختلالاتی در سطح اسید چرب امگا ۶، هموسیستئین، پروتئین کل، بیلی‌روبین و بسیاری از موارد دیگر وجود داشت.

💡 There isn’t clear evidence, for example, that taking B vitamins to lower homocysteine levels actually reduces risk for heart problems.

برای مثال، شواهد روشنی وجود ندارد که نشان دهد مصرف ویتامین‌های گروه B برای کاهش سطح هموسیستئین، در واقع خطر ابتلا به مشکلات قلبی را کاهش می‌دهد.

💡 Dietary patterns lowered homocysteine modestly, but the biggest win came from consistent sleep and movement, habits that also improved mood and adherence.

الگوهای غذایی هموسیستئین را به میزان متوسطی کاهش دادند، اما بزرگترین مزیت از خواب و حرکت مداوم حاصل شد، عاداتی که خلق و خو و پایبندی به رژیم را نیز بهبود می‌بخشیدند.

💡 The folate in beets helps lower homocysteine levels, an amino acid that can damage blood vessels and contribute to heart disease.

فولات موجود در چغندر به کاهش سطح هموسیستئین، اسید آمینه‌ای که می‌تواند به رگ‌های خونی آسیب برساند و در بیماری قلبی نقش داشته باشد، کمک می‌کند.