Hofei

💡 A traveler in Hofei praised dumplings and parks that forgive jet lag kindly.

مسافری در هوفی از دامپلینگ‌ها و پارک‌هایی که با مهربانی جت لگ را می‌بخشند، تعریف کرد.

💡 Researchers in Hofei discussed semiconductors over tea, collaboration louder than accents.

محققان در هوفی هنگام صرف چای در مورد نیمه‌هادی‌ها بحث می‌کردند، همکاری‌ای که از لهجه‌ها رساتر بود.

💡 The suburbs and walls of Hofei bristle with defense works Chinese style.

حومه‌ها و دیوارهای هوفی مملو از آثار دفاعی به سبک چینی است.

💡 Older maps spell Hofei where modern signage reads Hefei, a transliteration breadcrumb across decades.

نقشه‌های قدیمی‌تر، هوفی را هجی می‌کردند، در حالی که تابلوهای مدرن، هفی را به صورت خرده نانی که در طول دهه‌ها به صورت آوانگاری شده، نشان می‌دهند.

💡 The first half of his existence was passed in comparative obscurity at Hofei in Anhui, a region remote from contact with foreign nations.

نیمه اول زندگی او در گمنامی نسبی در هوفی در آنهویی، منطقه‌ای دور از تماس با ملل خارجی، گذشت.

💡 When the war broke out, Li Hung Chang was seventeen years of age, living at Hofei in Anhui.

وقتی جنگ شروع شد، لی هونگ چانگ هفده ساله بود و در هوفی در آنهویی زندگی می‌کرد.