historicism

💡 Architects debated historicism, choosing whether to quote old styles directly or remix them with honesty about materials and codes.

معماران در مورد تاریخ‌گرایی بحث می‌کردند و بین نقل مستقیم سبک‌های قدیمی یا تلفیق آنها با صداقت در مورد مصالح و ضوابط، یکی را انتخاب می‌کردند.

💡 Onscreen, gymnastics commentators swoon over the historicism of Biles’ feat, emphasizing how much the athlete has done for the sport.

روی صفحه نمایش، مفسران ژیمناستیک از تاریخ‌گرایی شاهکار بایلز شگفت‌زده می‌شوند و بر این نکته تأکید می‌کنند که این ورزشکار چه خدمات بزرگی به این ورزش انجام داده است.

💡 These contemporary offerings are all equally magical and practical, with just the right amount of historicism.

این پیشنهادهای معاصر همگی به یک اندازه جادویی و کاربردی هستند و به میزان مناسبی از تاریخ‌گرایی برخوردارند.

💡 Stanford’s apology for discrimination in the 1950s is well meaning, but this kind of historicism can turn easily into escapism.

عذرخواهی استنفورد به خاطر تبعیض در دهه ۱۹۵۰ کاملاً معنادار است، اما این نوع تاریخ‌گرایی می‌تواند به راحتی به فرار از واقعیت تبدیل شود.

💡 Excessive historicism can trap art in museums; generous versions guide contemporary practice without ossifying it.

تاریخ‌گرایی افراطی می‌تواند هنر را در موزه‌ها به دام بیندازد؛ نسخه‌های سخاوتمندانه، بدون اینکه آن را متحجر کنند، هنر معاصر را هدایت می‌کنند.

💡 Literary historicism insists texts converse with their eras, not just our preferences, a discipline that complicates convenient readings.

تاریخ‌گرایی ادبی اصرار دارد که متون با دوران خود گفتگو می‌کنند، نه فقط با ترجیحات ما، رشته‌ای که خوانش‌های راحت را پیچیده می‌کند.