heterosexuality

💡 Courses explored heterosexuality as a social construct as well as a personal orientation, examining norms that shape expectations, media, and policy.

دوره‌ها، دگرجنس‌گرایی را به عنوان یک ساختار اجتماعی و همچنین یک جهت‌گیری شخصی بررسی کردند و هنجارهایی را که انتظارات، رسانه‌ها و سیاست‌ها را شکل می‌دهند، بررسی نمودند.

💡 She wrote about heterosexuality in immigrant communities, where tradition and change negotiate holidays, housing, and who visits whom on Sundays.

او درباره دگرجنس‌گرایی در جوامع مهاجر نوشت، جایی که سنت و تغییر بر سر تعطیلات، مسکن و اینکه چه کسی یکشنبه‌ها به دیدار چه کسی برود، مذاکره می‌کنند.

💡 The documentary treated heterosexuality neither as default nor villain, just one thread among many in a human tapestry that prefers nuance over propaganda.

این مستند، دگرجنس‌گرایی را نه به عنوان پیش‌فرض و نه به عنوان یک عامل شرور در نظر نگرفت، بلکه تنها یکی از رشته‌های بسیار در بافت انسانی‌ای است که ظرافت را بر تبلیغات ترجیح می‌دهد.

💡 “Being LGBTQ, having those labels, does not remove your stupidity, just like heterosexuality does not remove your stupidity,” she told Vanity Fair.

او به ونیتی فر گفت: «ال‌جی‌بی‌تی‌کیو بودن، و داشتن این برچسب‌ها، حماقت شما را از بین نمی‌برد، همانطور که دگرجنس‌گرایی حماقت شما را از بین نمی‌برد.»

💡 It created space for women to ask the question: Why should they sacrifice their happiness to save the institution of heterosexuality?

این امر فضایی را برای زنان ایجاد کرد تا این سوال را بپرسند: چرا باید شادی خود را فدای نجات نهاد دگرجنس‌گرایی کنند؟

💡 But this book isn’t interested in gender, or heterosexuality.

اما این کتاب به جنسیت یا دگرجنس‌گرایی علاقه‌ای ندارد.