Herzl

💡 Its use was championed by a Jewish Austro-Hungarian journalist, Theodor Herzl, at the turn of the 19th century.

استفاده از آن در آغاز قرن نوزدهم توسط یک روزنامه‌نگار یهودی اتریشی-مجارستانی، تئودور هرتزل، مورد حمایت قرار گرفت.

💡 But Theodore Herzl, the 19th-century founder of modern Zionism, was an entirely secular figure and quite likely an atheist.

اما تئودور هرتزل، بنیانگذار صهیونیسم مدرن در قرن نوزدهم، شخصیتی کاملاً سکولار و به احتمال زیاد ملحد بود.

💡 Her group visited Mount Herzl, a cemetery in Jerusalem where fallen soldiers are buried, and they were accompanied by six IDF soldiers.

گروه او از کوه هرتصل، گورستانی در اورشلیم که سربازان کشته‌شده در آن دفن شده‌اند، بازدید کرد و شش سرباز نیروی دفاعی اسرائیل آنها را همراهی می‌کردند.

💡 The exhibit on Herzl explored pamphlets, congresses, and careful suits, a portrait of vision turned logistics with remarkable speed.

نمایشگاه هرتزل، جزوه‌ها، کنگره‌ها و لباس‌های دقیق را بررسی کرد، تصویری از بینشی که با سرعتی قابل توجه به لجستیک تبدیل شد.

💡 Herzl Halevi, Israel’s army chief of staff, also visiting the region, said the country was “approaching the point where a decision will have to be made.”

هرتزل هالوی، رئیس ستاد ارتش اسرائیل، که او نیز از منطقه بازدید می‌کرد، گفت که این کشور «به نقطه‌ای نزدیک می‌شود که باید تصمیمی گرفته شود».

💡 A quiet letter from Herzl to a friend humanized the icon, revealing doubts that make conviction more interesting, not less.

نامه‌ای آرام از هرتزل به یکی از دوستانش، این شمایل را انسانی کرد و تردیدهایی را آشکار ساخت که اعتقاد راسخ را جالب‌تر، و نه کمتر، می‌کند.