hereditarianism

💡 Critics warned that hereditarianism historically excused inequities, repackaging privilege as destiny with footnotes.

منتقدان هشدار دادند که وراثت‌گرایی از نظر تاریخی نابرابری‌ها را توجیه می‌کند و امتیاز را به عنوان سرنوشت با پانویس‌هایی دوباره بسته‌بندی می‌کند.

💡 The 1920s and 1930s were the heyday of hereditarianism, the belief that heredity decisively shaped human nature and difference.

دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ اوجِ وراثت‌گرایی بود، این باور که وراثت به طور قاطع ماهیت و تفاوت‌های انسانی را شکل می‌دهد.

💡 Debates about hereditarianism often confuse descriptive genetics with prescriptive politics; our seminar separated science from agendas carefully.

بحث‌ها در مورد وراثت‌گرایی اغلب ژنتیک توصیفی را با سیاست‌های تجویزی اشتباه می‌گیرند؛ سمینار ما علم را با دقت از دستور کار جدا کرد.

💡 A historian traced how hereditarianism rises during economic anxiety, when simple answers dress as certainty and travel quickly.

یک مورخ بررسی کرد که چگونه وراثت‌گرایی در دوران اضطراب اقتصادی افزایش می‌یابد، زمانی که پاسخ‌های ساده لباس قطعیت به تن می‌کنند و به سرعت منتقل می‌شوند.

💡 Crude hereditarianism often re-emerges after major advances in biological knowledge: Darwinism begat eugenics; Mendelism begat worse eugenics.

وراثت‌گرایی خام اغلب پس از پیشرفت‌های عمده در دانش زیست‌شناسی دوباره ظهور می‌کند: داروینیسم اصلاح نژادی را به وجود آورد؛ مندلیسم اصلاح نژادی بدتری را به بار آورد.

💡 Almost all of them were advocates of hereditarianism and eugenics.

تقریباً همه آنها طرفدار وراثت‌گرایی و اصلاح نژاد بودند.