hedge-school

💡 Stories about a hedge school humanize education policy, reminding us literacy often begins in improvised shelters with borrowed books, not marble halls or shiny tablets and standardized tests.

داستان‌هایی درباره یک مدرسه پرچین، سیاست آموزشی را انسانی می‌کنند و به ما یادآوری می‌کنند که سوادآموزی اغلب در پناهگاه‌های دست‌ساز با کتاب‌های قرضی آغاز می‌شود، نه در تالارهای مرمرین یا لوح‌های براق و آزمون‌های استاندارد.

💡 At Drumgooland, a neighbouring hamlet, he opened what is called in Ireland a public school; a sort of hedge-school for village children.

در درامگولند، دهکده‌ای در همسایگی، او چیزی را که در ایرلند مدرسه دولتی نامیده می‌شود، افتتاح کرد؛ نوعی مدرسه‌ی پرچین برای کودکان روستا.

💡 A novelist set her opening chapter in a hedge school, letting whispered prayers and smuggled primers frame a community’s stubborn refusal to surrender its language.

یک رمان‌نویس فصل آغازین داستان خود را در یک مدرسه‌ی پرچین آغاز می‌کند و اجازه می‌دهد دعاهای زمزمه‌شده و کتاب‌های مقدماتی قاچاق‌شده، امتناع سرسختانه‌ی جامعه‌ای را از تسلیم شدن به زبان خود، به تصویر بکشد.

💡 The museum recreated a hedge school, where children once learned Latin declensions behind stone walls, dodging authorities while chalk scraped slate and a traveling master traded lessons for bread.

این موزه یک مدرسه‌ی پرچین را بازسازی کرد، جایی که زمانی بچه‌ها صرف کلمات لاتین را پشت دیوارهای سنگی یاد می‌گرفتند، از دست مسئولین طفره می‌رفتند در حالی که با گچ تخته سنگ را خراش می‌دادند و یک استاد سیار درس‌ها را با نان معاوضه می‌کرد.