green crab

💡 What patrons may not realize, however, is that by indulging in green crab for dinner, they're also working to combat the growth of an invasive species.

با این حال، چیزی که مشتریان ممکن است متوجه آن نباشند این است که با لذت بردن از خرچنگ سبز برای شام، آنها همچنین در حال مبارزه با رشد یک گونه مهاجم هستند.

💡 The invasive green crab reshapes eelgrass beds; citizen science projects train volunteers to trap and report respectfully.

خرچنگ سبز مهاجم، بسترهای علف مارماهی را تغییر شکل می‌دهد؛ پروژه‌های علمی شهروندی، داوطلبان را برای به دام انداختن و گزارش محترمانه آموزش می‌دهند.

💡 With few natural predators, invasive green crab populations have dug in, overtaking the eelgrass beds that native birds and fish depend upon to survive.

با وجود شکارچیان طبیعی کم، جمعیت‌های مهاجم خرچنگ‌های سبز به این منطقه هجوم آورده‌اند و از بسترهای علف مارماهی که پرندگان و ماهی‌های بومی برای زنده ماندن به آنها وابسته‌اند، پیشی گرفته‌اند.

💡 Chefs developed recipes using green crab, turning a problem into bisque with surprisingly good manners.

سرآشپزها با استفاده از خرچنگ سبز دستور پخت‌هایی را توسعه دادند و با رفتاری شگفت‌آور و خوب، یک مشکل را به بیسک تبدیل کردند.

💡 It's also unrealistic to expect consumers to eat every single last green crab, lionfish or periwinkle.

همچنین غیرواقع‌بینانه است که انتظار داشته باشیم مصرف‌کنندگان تک تک خرچنگ‌های سبز، شیرماهی‌ها یا ماهی‌های دریایی را بخورند.

💡 Researchers track green crab spread with temperature maps and vigilant dockside conversations.

محققان با استفاده از نقشه‌های دما و مکالمات هوشیارانه در کنار اسکله، پراکندگی خرچنگ‌های سبز را ردیابی می‌کنند.