gorp

💡 Remember simple trail mix or gorp, that loose collection of nuts, raisins or other dried fruit, maybe with pieces of coconut or some chocolate chips?

مخلوط آجیل یا گورپ ساده را به خاطر دارید، همان مجموعه‌ی آزاد آجیل، کشمش یا سایر میوه‌های خشک، شاید با تکه‌های نارگیل یا کمی چیپس شکلات؟

💡 Homemade gorp beats bars when budgets and taste buds demand customization.

وقتی بودجه و ذائقه‌ای اقتضا می‌کند که گورپ خانگی سفارشی‌سازی شود، همه جا حرف اول را می‌زند.

💡 A rash from poison oak, A sunburn raw and red, Some gorp that made me choke, A branch that whacked my head.

بثورات پوستی ناشی از بلوط سمی، آفتاب سوختگی شدید و قرمز، کمی بغض که باعث خفگی‌ام شد، شاخه‌ای که به سرم کوبید.

💡 I didn’t want to enter “50 handfuls of gorp” into my food log, so I would leave the lid on the gorp tub and — if I actually felt hungry, not just bored or worried — I would eat an apple instead.

نمی‌خواستم «۵۰ مشت گورپ» را در دفترچه غذایم وارد کنم، بنابراین درب ظرف گورپ را می‌گذاشتم و - اگر واقعاً احساس گرسنگی می‌کردم، نه فقط حوصله‌ام سر می‌رفت یا نگران بودم - به جای آن یک سیب می‌خوردم.

💡 A spilled bag of gorp turned the car into temporary wildlife bait; we vacuumed and laughed anyway.

یک کیسه گورپ ریخته شده، ماشین را به طعمه موقت حیات وحش تبدیل کرد؛ ما در هر صورت جاروبرقی کشیدیم و خندیدیم.

💡 We mixed gorp with extra almonds and dried cherries, a pocketable insurance policy for long, happy miles.

ما گورپ را با بادام اضافی و گیلاس خشک مخلوط کردیم، یک بیمه نامه جیبی برای مسافت‌های طولانی و شاد.