franked mail

💡 The practice is called “franked mail.”

این عمل «نامه‌ی جعلی» نامیده می‌شود.

💡 Legislators’ franked mail carries official communications without postage, a privilege bounded by strict rules and seasonal scrutiny.

نامه‌های رسمی قانون‌گذاران، ارتباطات رسمی را بدون هزینه پستی منتقل می‌کنند، امتیازی که با قوانین سختگیرانه و بررسی‌های فصلی محدود می‌شود.

💡 During that period, members of the House spent $22.3 million on franked mail and $6.7 million on other franked communications.

در طول این دوره، اعضای مجلس نمایندگان ۲۲.۳ میلیون دلار برای نامه‌های جعلی و ۶.۷ میلیون دلار برای سایر ارتباطات جعلی هزینه کردند.

💡 In all, House lawmakers spent $1.7 million in that period on nonmail franking, compared with $5.6 million they spent on franked mail.

در مجموع، قانونگذاران مجلس نمایندگان در آن دوره ۱.۷ میلیون دلار برای نامه‌های بدون مهر و موم هزینه کردند، در حالی که ۵.۶ میلیون دلار برای نامه‌های مهر و موم شده هزینه کردند.

💡 Campaigns sometimes blur lines, but audits of franked mail enforce nonpartisan content standards rigorously.

کمپین‌ها گاهی اوقات مرزها را محو می‌کنند، اما ممیزی‌های مربوط به نامه‌های افشا شده، استانداردهای محتوای غیرحزبی را با دقت اجرا می‌کنند.

💡 Archives preserve franked mail as snapshots of constituent outreach before inboxes multiplied.

بایگانی‌ها، نامه‌های محرمانه را به عنوان تصاویری از ارتباط با رأی‌دهندگان، قبل از افزایش تعداد صندوق‌های ورودی، حفظ می‌کنند.