Eustacia

💡 She wasn't too sexy or anything, but even so you can't help wondering what a nun maybe thinks about when she reads about old Eustacia.

او خیلی سکسی یا چیزی شبیه به این نبود، اما با این حال، آدم نمی‌تواند از فکر کردن به این که یک راهبه وقتی درباره یوستشیای پیر می‌خواند چه فکری می‌کند، دست بردارد.

💡 He would like to call up Thomas Hardy, because he has a nice feeling about Eustacia Vye.

او دوست دارد با توماس هاردی تماس بگیرد، چون حس خوبی نسبت به یوستاسیا وِی دارد.

💡 Actors portraying Eustacia balance fire and vulnerability, avoiding caricatures of either saint or villain while storms roll across the heath.

بازیگرانی که نقش یوستاسیا را بازی می‌کنند، میان آتش و آسیب‌پذیری تعادل برقرار می‌کنند و از به تصویر کشیدن کاریکاتورهای قدیس یا تبهکار در حالی که طوفان‌ها در خلنگزار می‌غلتند، اجتناب می‌کنند.

💡 Reading Eustacia today invites conversations about gendered expectations, migration desires, and communities suspicious of those who refuse smallness.

خواندن یوستاسیا در امروز، گفتگوهایی را درباره انتظارات جنسیتی، تمایلات مهاجرتی و جوامعی که به کسانی که کوچک بودن را رد می‌کنند، مشکوک هستند، فرا می‌خواند.

💡 Hardy’s Eustacia longs for elsewhere, her restless imagination clashing with moors that press dreams into practical compromises.

یوستاسیای هاردی آرزوی جای دیگری را دارد، تخیل بی‌قرار او با دشت‌هایی که رویاها را به مصالحه‌های عملی سوق می‌دهند، در تضاد است.