Euromarket

💡 The Euromarket developed to intermediate cross-border capital flows, sidestepping domestic regulations while financing ships, factories, and bold municipal dreams.

بازار اروپا به گونه‌ای توسعه یافت که جریان‌های سرمایه فرامرزی را میانجی‌گری کند و با دور زدن مقررات داخلی، کشتی‌ها، کارخانه‌ها و رویاهای جسورانه شهرداری‌ها را تأمین مالی کند.

💡 It is no wonder that the Japanese have a yen for the deregulated Euromarket.

جای تعجب نیست که ژاپنی‌ها از بازار آزاد یورو استقبال می‌کنند.

💡 London became the centre of the so-called Euromarket, attracting more international banks than New York.

لندن به مرکز به اصطلاح یورومارکت تبدیل شد و بانک‌های بین‌المللی بیشتری را نسبت به نیویورک جذب کرد.

💡 Lawyers drafting Euromarket documentation juggle governing law, listing venues, and covenants investors actually read.

وکلایی که اسناد یورومارکت را تهیه می‌کنند، قوانین حاکم، مکان‌های فهرست‌بندی و قراردادهایی را که سرمایه‌گذاران واقعاً می‌خوانند، با هم ترکیب می‌کنند.

💡 Issuers choose the Euromarket for diversification, even if roadshows demand multilingual stamina and time-zone acrobatics.

صادرکنندگان، بازار اروپا را برای تنوع‌بخشی انتخاب می‌کنند، حتی اگر نمایش‌های جاده‌ای مستلزم توانایی چندزبانه و حرکات آکروباتیک با توجه به منطقه زمانی باشد.

💡 The Panamanian companies were the ultimate recipients of between $1.2 billion to $1.4 billion raised in the Euromarket by Banco Ambrosiano and two of its subsidiaries.

شرکت‌های پانامایی دریافت‌کنندگان نهایی بین ۱.۲ تا ۱.۴ میلیارد دلار بودند که توسط بانک آمبروسیانو و دو شرکت تابعه آن در بازار اروپا جمع‌آوری شد.