دیکشنری انگلیسی به فارسی
📌 سیستم مختصاتی که در آن موقعیت یک جسم آسمانی روی کره آسمان بر اساس میل و بُعد آن که نسبت به استوای آسمانی اندازهگیری میشود، توصیف میشود. میل و بُعد مستقیماً با عرض جغرافیایی و طول جغرافیایی که به سمت بیرون بر روی کره آسمان تصویر میشوند، مطابقت دارند. میل بر حسب درجه به سمت شمال یا جنوب استوای آسمانی اندازهگیری میشود، همانند عرض جغرافیایی، اما بُعد بر حسب ساعت، دقیقه و ثانیه به سمت شرق در امتداد استوای آسمانی از نقطه اعتدال بهاری اندازهگیری میشود. از آنجا که استوای آسمانی با حرکت تقدیمی قطبهای زمین در میان ستارگان ثابت حرکت میکند، میل و بُعد یک جسم به تدریج در طول زمان تغییر میکند و مختصات در سیستم استوایی باید برای سالهای خاص مشخص شوند. سیستم استوایی سیستمی است که بیشتر در نجوم برای توصیف موقعیت اجسام خارج از منظومه شمسی استفاده میشود.
📌 مقایسه سیستم مختصات سمت-ارتفاعی و سیستم مختصات دایره البروج
